به چندین روش میتوان اطلاعات مورد نیاز را برداشت کرد که دو مورد رایج آن از این قرار است :

 

الف ) کلاسیک ( متر ، قطب نما ، شیب سنج )

 

در این روش حداقل سه نفر لازم است ، نفر اول ( علامت گذار ) پس از مشخص کردن ایستگاه دهانه به داخل غار رفته ، سر متر را نیز با خود برده و ایستگاه دوم را تعیین می کند . نفر دوم ( قرائت کننده ) فاصله بین دو ایستگاه را خوانده و سپس با قطب نما ، گرا و با شیب سنج ، شیب مسیر را قرائت می کند . در همین حین نفر سوم ( طراح ) ضمن ثبت اطلاعات مربوطه ، به ترسیم نیز می پردازد . قرائت کننده با استفاده از متری کوچکتر اطلاعات کمکی را هم برداشت و به ایستگاه بعد میرود و تیم نیز ادامه می دهد. 

 

 

ب ) دیجیتال ( DistoX2 )

در این روش با دو نفر نیز امکان انجام کار وجود دارد . نفر اول بطور همزمان طراح و علامت گذار است و نفر دوم قرائت کننده . نفر دوم با در دست داشتن دیستو پس از آنکه طراح ایستگاه مورد نظر را علامت گذاری نمود نسبت به برداشت اقدام کرده و به صورت اتوماتیک داده ها را برای دستگاه دریافت کننده طراح میفرستد ، طراح نیز پس از دریافت و ترسیم به ایستگاه بعدی رفته و کار به همین منوال ادامه میابد . البته در صورتی که تیم سه نفره باشد سرعت کار بیشتر است.

 

در هر دو روش به دلیل تاریکی فضای غار ضروری است فرد علامت گذار ایستگاه مورد نظر را برای راحتی قرائت کننده با انگشت و نور چراغ نشان دهد.