موقعیت جغرافیایی :
این قسمت از مطلب را تنها اعضای ویژه مشاهده می نمایند
زمین شناسی :
بر اساس برگه ۱/۱۰۰۰۰۰ تهیه شده توسط سازمان زمین شناسی کشور، شهرستان شازند از غربی ترین بخش ساختارهای زمین شناسی ایران مرکزی آغاز و با گذر از زون آذرین - دگرگونی سنندج - سیرجان به بخش شرقی زاگرس چین خورده ختم می شود. ساختارهای آهکی و دولومیتی به همراه گرانیت ها و گرانودیوریت و پگماتیت و اسکارن و شیست در این شهرستان دیده می شود. از مهمترین معادن موجود در شهرستان شازند علاوه بر معادن سنگ ساختمانی میتوان به معادن سرب و روی، مس، آهن اشاره کرد. گسلهای فعال و مهمی در این ناحیه دیده نمی شود و همین موضوع سبب ایجاد یک ساختار زمینشناسی امن از لحاظ بدور بودن از وجود زلزله های قدرتمند شده است.
دشت شازند تشکیل شده از رسوبات کواترنری می باشد که به علت وجود ساختارهای آذرین-دگرگونی در بالادست رودخانه ها، بسیار غنی از مواد معدنی می باشد و حاصلخیزی بالایی برای کشاورزی دارد. نزدیک ترین گسلهای زلزله خیز در این شهرستان شامل گسل بروجرد و گسل میقان در اراک است که گاهی فعالیت این گسلها سبب ایجاد لرزه در نواحی مرزی شهرستان شازند به خصوص در مجاورت شهرستان بروجرد گردیده است. کوه شهباز با ارتفاع 3388 متر در نزدیکی شهر شازند قرار دارد
گزارش غارنوردی :
اعضای تیم متشکل از : حمید گلکار ( سرپرست برنامه و عضو تیم فنی ) ، حبیبه نوروزی ( سرپرست نقشه برداری ) ، سعید فتحعلی ( کمک نقشه بردار ) ، حسین موسی رضا ( عکاس و مستند ساز ) ، ایمان شریفی ( عضو تیم فنی و نقشه برداری ) ، علی مطلبی مقدم ( کمک نقشه بردار ) .
برنامه با هماهنگی قبلی با باشگاه کوهنوردی مهر اراک در اسفند ماه 1401 با شرکت 3 تن از اعضای تیم غارنوردی باشگاه اوج اراک و سه نفر از باشگاه مهر اراک در ساعت 8 صبح آغاز گردید . این برنامه با هدف نقشه برداری از غار دارینو طرح ریزی شده بود . غار به صورت افقی و عمودی بوده و نیازمند دانش فنی و فرود با سیستم srt می باشد. غار دهانه کوچکی دارد که پس از فرود طبیعی به اولین تالار میرسیم. بخش های ابتدایی غار نیازمند کار فنی نمی باشد در بخش سمت راست ورودی غار گیاهانی در دیواره مشاهده شد که در فصول خشک سال قابل مشاهده نیستند.
در سمت چپ با ورود به غار و عبور از مسیر باریک وارد تالاری می شویم که در آن ریشه گیاهانی از سقف نمایان بود و نشان دهنده ارتباط نزدیک با سطح زمین داشت . همین طور تعدادی استخوان در غار یافت شد .
در سمت راست ورودی غار پس از عبور به صورت تراورس از کارگاه ، غار عمودی می شود و نیازمند عبور با ابزار می باشد . در انتهای اولین چاه قطعه سنگی وجود دارد که از آن به عنوان کارگاه طبیعی جهت فرود به چاه بعدی استفاده میشود . بعد از اولین فرود تالاری وجود دارد که بخش هایی از آن به صورت راه گربه رو و تالاری با سقف کوتاه می باشد که قسمت هایی از آن 40 سانتی متر ارتفاع دارد و ورود به آن فقط به صورت سینه خیز امکان پذیر است .
در تالار ذکر شده قطعه سنگ های بزرگی وجود دارد که احتمالا ناشی از ریزش بخش هایی از غار در طول زمان های مختلف می باشد .بعد از عبور از کارگاه طبیعی و فرود به چاه های بعدی و رسیدن به انتهای چاه صدای جریان آب به وضوح شنیده می شود و غار نهشته های زیبا از جمله گل کلمی ها و فلواستون قابل مشاهده است بعد از این قسمت در سمت چپ وارد بزرگترین تالار غار می شویم که با توجه به موقعیت مناسبی که دارد امکان برقراری کمپ در آن مهیا می باشد.
در این تالار جریان آب وجود دارد . در وسط تالار یک برآمدگی وجود دارد که سراسر پوشیده از اسپار دندان سگی از خانواده گل کلمی ها می باشد که به مرور پوشیده از خاک و گل شده است . جریان آب در کف تالار به سمت یک ورودی ادامه دارد که عبور به آن تا بخش هایی امکان پذیر بوده ولی برای پایین تر رفتن نیازمند حمایت و کار فنی می باشد .در مسیر جریان آب به چاه مذکور تزئینات بسیار زیبایی قابل مشاهده است .
در بخش بالادست تالار که به صورت دست به سنگ قابل دسترس بود یک راهرو کوچک وجود دارد که کف آن پوشیده از خاک می باشد و بن بست بود.در قسمت دیگری از تالار که دیوار آن پوشیده از تزئینات اسپار دندان سگی می باشد و به صورت دست به سنگ قابل دسترس است یک راهرو به طول 3.5 متر وجود دارد و ارتفاع آن 40 سانتی متر می باشد که می بایست به صورت گربه رو از آن عبور کرد و یک رول در سقف ان وجود دارد که می بایست در حمایت طناب برای ورود به چاه بعدی از آن استفاده نمود .
توجه : برای ورود به راهرو فوق با توجه به وجود غار نهشته های زیبا می بایست با احتیاط کامل وارد شد که آسیبی به غارنهشته ها وارد نشود .
در انتهای راهروی مذکور نیز یک رول 10 وجود دارد و پس از آن فرود به سمت یک قطعه سنگ بزرگ که در وسط تالار وجود دارد، می باشد و بعد از آن به سمت انتهای تالار با عبور از میان دو قطعه سنگ بزرگ به سمت کف چاه حرکت می کنیم در قسمت پشتی تالار یک راهرو وجود دارد که باید به صورت گربه رو و خزیدنی به سمت آن حرکت کرد و در وسط آن یک حوضچه پر آب می باشد که غارنهشته های زیبایی در آن قسمت قابل مشاهده است .
در بخش دیگری از تالار که ارتفاع آن 10 متر می باشد یک فلو استون وجود دارد که با عبور از آن به صورت دست به سنگ بخش های بالای تالار قابل دسترسی است که رنگ کلسیت های دیواره آن نارنجی، قرمز ،سبز ،زرد ،نقره ای و.. می باشد که بسیار زیبا و دیدنی است . در بخش های بالایی یک راهرو با شیب زیاد وجود دارد که ورود به آن نیازمند رول کوبی است و با حمایت طناب وارد آن شدیم که جریان آب کمی در آن وجود داشت و دسترسی به انتهای آن به علت نداشتن طناب کافی و رول کوبی امکان پذیر نبود . پس از آن در بخش پایین تالار و قبل از فلواستون دو راهرو وجود دارد که جریان آب اصلی غار به راهرو سمت چپ هدایت می شود و کم کم مسیر باریک شده و تقریبا غیر قابل عبور می گردد و فقط جریان آب امکان عبور از آن قسمت را دارد .
این غار در نزدیکی امامزاده ای به نام دارینو قرار دارد که از شکاف صخره ای از پشت امامزاده چشمه ای جوشان جریان دارد که دهانه غاری می باشد که ورود به آن صرفا با تجهیزات غواصی غار امکان پذیر است . یکی از احتمالاتی که وجود دارد این است که این جریان آب همان آبی است که از داخل غار دارینو امتداد یافته و به این قسمت راه پیدا کرده است که از طرفی با نقشه کشی از غار و مشخص شدن مسیر جریان آب این احتمال کمی ضعیف می شود چراکه جریان آب داخل غار به سمت مخالف آب غار پشت امامزاده جریان دارد .
تنها راه مطمئن شدن برای ارتباط بین این دو غار استفاده از ماده ردیاب می باشد و همچنین ترسیم نقشه غار پشت امامزاده که نیازمند تجهیزات غواصی است . ضمن اینکه امامزاده مذکور از نظر اهالی دارای تقدس بوده و اهالی اجازه غواصی را به کسی نمی دهند . اهالی بر این باورند که خواهران امام رضا (ع) برای فرار از دشمنان به داخل این غار پناه بردند و دیگر بیرون نیامده اند و به همین دلیل مردان اجازه ورود به این غار را ندارند ... !!!
غارنهشته هایی از جمله دراپری ، سودا استراو ، اسپار ، فلواستون ، مرجان غار ، برگ ، گل کلمی ، استالاکتیت و... در این غار قابل مشاهده بود .
ملاحظات :
* غار دارینو ازلحاظ زیست محیطی غاری با ارزش بوده و مهم است که به علت وجود جریان آب از آلودگی مصون باشد . وجود زباله هایی در انتهای غار که فقط غارنوردان امکان دسترسی به آن قسمت را دارند خاطر هر غارنورد مسئول و متعهدی را مکدر می نماید .
* آثار حفاری در قسمت های بالایی و در تالار ابتدایی غار قابل مشاهده است .
* به علت ارتباط نزدیک غار در قسمت های بالایی با سطح زمین و وجود رطوبت در زمین توصیه می شود که در فصول بارندگی وارد غار نشوید چرا که سقف غار احتمال ریزش دارد .
* عمق غار 56 متر و طول آن 218 متر است . برای ورود به غار بهتر است دو حلقه طناب 50 متری به همراه داشت. داشتن ست انفرادی الزامی می باشد و همچنین تعداد کارابین های گروهی حداقل 12 کارابین می باشد . برای پیماش این غار حداقل یک طول طناب 50 متری نیاز است .این غار دارای یک کارگاه اصلی با رول های 10 می باشد .و برای فرود می بایست از 4 ریبلی عبور کرد .در انتهای چاه سوم یک دیویشن نیز وجود دارد .
* غار بسیار زیبا بوده و می بایست به هنگام پیمایش تلاش گردد که از آسیب رساندن به آن اجتناب شود.
* هوای داخل غار بعلت وجود رطوبت بالا خنک می باشد .
* اطراف غار آنتن دهی وجود دارد .
منابع :
کتاب غارسنگ ها گرد آوری : فرید سعید ، تهران - موسسه آموزشی تالیفی ارشدان 1400
نقشه زمین شناسی شازند 1:10000 - سازمان زمین شناسی و اکتشاف معدنی کشور
سایت ویکی پدیا www.fa.wikipedia.org
با تشکر از :
خسرو حمصی جهت حمایت و پشتیبانی از برنامه
و همه افرادی که بنده را در تهیه نقشه غار دارینو همراهی نمودند .
گزارش : حبیبه نوروزی
جهت مشاهده اطلاعات غار اینجا کلیک کنید
